News detail

Le Léopold leader en quête de style

Co-leader mais perfectible, le Léo entame sa révolution hybride avec l'arrivée de Vanasch. Avant le choc face au Racing, le directeur-joueur Gauthier Boccard affiche ses ambitions de titre.

Le Léopold s’est installé à côté du chiffre « un » au classement de la Carlsberg 0.0 Hockey League. Certes, aucun titre ne se remporte après quatre journées, mais le club de l’avenue Dupuich a déjà emmagasiné 10 unités. Leur programme n’était pas des plus compliqués : au Daring (2-7), à l’Orée (1-1), contre Namur (5-4) et contre le Dragons (2-1). Le fil rouge de ces quatre rencontres est simple. Le Léopold n’a pas encore convaincu. « Nous devons encore beaucoup bosser », confirme l’ancien Red Lion Gauthier Boccard. « Nous sommes premiers et conscients que nous avons encore beaucoup de pain sur la planche. Nous sommes satisfaits des points pris tout en sachant que notre début de saison sera réussi si nous battons le Racing ce week-end chez nous. Avec 13 points sur 15, nous serions réellement heureux. »

La joie est d’autant plus grande que la préparation estivale avait été loin d’être optimale. De nombreux internationaux ont été absents. De plus, le noyau a accueilli quelques renforts de poids, à commencer par Vincent Vanasch, Nicolas Poncelet ou encore Gaspard Xavier. « Les nouveaux doivent prendre leurs marques. Je constate que la mentalité est positive. Chacun possède cette volonté de s’améliorer. »

La différence se fera dans la capacité à s'adapter chaque dimanche

Le Léopold, qui a longtemps été comparé à un centre de vacances bien connu, a basculé vers le monde professionnel depuis des années. L’équipe uccloise a remporté le titre en 2019. Depuis, les planètes ne se sont plus alignées. L’équipe a vieilli. Des cadres ont été remplacés. La cuvée 2026-2027 possède un ADN sportif bien particulier. « Nous bossons pour proposer un jeu plus collectif que celui de l’an passé », résume Gauthier Boccard. « Le staff bosse sans relâche pour placer chaque profil à la bonne place. Nous ferons la différence si nous parvenons à nous adapter chaque week-end. Le championnat de Belgique est devenu si fort qu’aucune équipe ne peut proposer le même système de jeu durant une saison complète. Nous devrons l’adapter à chaque match afin de rendre notre jeu moins prévisible. » Elle est révolue, l’époque où tout le système gravitait autour de Tom Boon.

Les dirigeants du Léo ont mis sur pied une équipe hybride, ce qui l’aidera à la rendre moins lisible de match en match. Sept à huit joueurs (Boccard, Poncelet, Xavier, Onana, Englebert, Callewaert…) sont capables d’évoluer à différentes lignes.

Par le passé, Tom Boon a souvent attiré l’attention médiatique vers l’attaque. Dans un même temps, la défense, dirigée par John Verdussen, a longtemps constitué la marque de fabrique du noyau de l’avenue Adolphe Dupuich. « La saison passée, nous avons beaucoup joué à la balle. Nous avons créé de nombreuses occasions. Nous avons aussi encaissé trop facilement. Cette saison, face à Namur, nous n’avons pas été tops. Eux, ils ont fait le match parfait en profitant de chaque moment creux. Nous avons affiché la bonne mentalité pour nous en sortir. Dans le hockey moderne, tu attaques ensemble. Tu défends ensemble. On l’a bien compris. »

Comment ne pas évoquer la plus-value liée à l’arrivée de Vincent Vanasch, le meilleur gardien de l’histoire du hockey belge. Il n’est pas venu qu’avec son ambition, son sourire et ses sticks. « Il en impose par son aura et sa communication à l’arrière. Il amène sa discipline. Si j’élargis, je trouve que les quatre renforts sont de grande qualité. Tout est meilleur. On le voit à chaque entraînement. »

Un club où chaque membre est encadré

À la lumière de toutes ces qualités, le Léopold ne peut pas songer à un autre objectif qu’un top 4 avec des vues sur le titre. « Le top 4 sera un minimum. Ensuite, tout est une affaire de détails. » Depuis 2019, les détails se mettent souvent mal. « L’an passé, nous avons évolué en dessous du niveau espéré », reprend celui qui dispute sa cinquième saison avec le maillot rayé rouge et blanc. « Nous avons perdu une finale (2025) aux shoot-out. Nous avons perdu en demi-finales lors de deux saisons que nous avions archidominées. Nous étions trop attendus. Notre pc défensif nous a souvent coûté cher.

Gauthier Boccard se réjouit d’autant plus de cet élan sportif positif qu’il n’occupe pas que la fonction de joueur au Léopold. Avec Jill Boon, il est directeur sportif. À deux, ils dessinent la ligne conductrice évolutive de toutes les catégories de jeunes (garçons et filles). « Nous ne nous occupons pas que de l’équipe première de chaque catégorie. Nous voulons que chacun trouve sa place quel que soit son niveau. Chaque membre a le droit de recevoir un encadrement de qualité », souligne celui qui est en fonction depuis trois mois. « Nous avons démarré notre mission sur le terrain depuis un gros mois. Nous posons une base solide afin que toutes les équipes soient structurées.

Maintenant, nous nous concentrons sur des fiches de thèmes d’entraînement. L’idée, c’est de voir une évolution au fil des mois et des années. Nous voulons définir des aptitudes à acquérir en fonction des catégories. C’est un travail sur le long terme. Nous sommes en contact étroit avec les coachs, évidemment. »

Ramener du monde en tribunes

En d’autres termes, il vit au Léo. En dehors, l’ancien champion olympique, du monde et d’Europe travaille dans sa société CCover avec ses deux associés Arnaud Massaert et Laurent Chiampo. Il regarde aussi ses deux enfants (Luca et Tommy) jouer au Watducks. Tommy est repris en U8. Luca tient un stick et frappe sur tout ce qui bouge. Il reste son épouse Gloria Comerma, son meilleur soutien. À 35 ans, ce papa et mari n’a aucunement l’intention de ranger son stick. Il s’amuse et possède un contrat jusqu’en 2028. « Ensuite, je verrai où en est mon corps. Mes envies aussi. »

Il espère que d’ici là les tribunes en bord de terrain seront noires de monde. Il regarde avec regret des assistances trop réduites. « Je n’ai pas d’explication », dit-il. « Les parents passent déjà beaucoup de temps au club en semaine. Ils veulent peut-être leur dimanche de libre. La fédération pourrait peut-être réfléchir au sens de garder les matchs le dimanche à 15h. On voit que le vendredi amène plus de monde, par exemple. Après, il ne faut pas s’attendre à voir les 10 000 personnes présentes chaque jour lors de la Coupe du monde à Wavre. »

Thibaut Vinel

+ + +

Leopold-leider op zoek naar stijl

Leopold, dat deel uitmaakt van de koplopers maar zeker nog ruimte voor verbetering heeft, begint aan zijn hybride revolutie met de komst van Vanasch. Voor de wedstrijd tegen Racing maakt speler-trainer Gauthier Boccard zijn titelambities duidelijk.

Léopold heeft de eerste plaats in het klassement van de Carlsberg 0.0 Hockey League veroverd. Hoewel een titel na slechts vier wedstrijden nog niet beslist is, heeft de club uit Avenue Dupuich al 10 punten verzameld. Hun programma was niet bijzonder zwaar: een 7-2 gelijkspel bij Daring, een 1-1 gelijkspel bij Orée, een 5-4 overwinning tegen Namur en een 2-1 overwinning tegen Dragons. De rode draad door deze vier wedstrijden is simpel: Léopold heeft de verwachtingen nog niet helemaal waargemaakt. "We hebben nog veel werk te verzetten", bevestigt voormalig Red Lion-speler Gauthier Boccard. "We staan op de eerste plaats en beseffen dat we nog veel werk voor de boeg hebben. We zijn blij met de punten die we hebben behaald, maar we weten dat ons seizoen pas echt succesvol zal zijn als we Racing dit weekend thuis verslaan. We zouden heel blij zijn met 13 punten van de mogelijke 15."

De vreugde is des te groter omdat de voorbereiding in de zomer verre van ideaal was. Veel internationale spelers ontbraken. Bovendien verwelkomde de selectie een aantal belangrijke versterkingen, te beginnen met Vincent Vanasch, Nicolas Poncelet en Gaspard Xavier. "De nieuwe spelers moeten hun draai nog vinden. Ik zie dat de mentaliteit positief is. Iedereen heeft de wil om te verbeteren."

Het verschil zit hem in het aanpassingsvermogen elke zondag.

Léopold, lange tijd vergeleken met een bekende vakantiebestemming, maakte jaren geleden de overstap naar het professionele hockey. De club uit Uccle won de titel in 2019. Sindsdien is het echter niet meer zo soepel verlopen. Het team is verouderd. Belangrijke spelers zijn vervangen. De selectie voor het seizoen 2026-2027 heeft een heel specifiek sportief DNA. "We werken eraan om een meer collectieve speelstijl te hanteren dan vorig jaar", vat Gauthier Boccard samen. "De staf werkt onvermoeibaar om elke speler op de juiste positie te zetten. We zullen het verschil maken als we ons elk weekend kunnen aanpassen. De Belgische competitie is zo competitief geworden dat geen enkele club hetzelfde systeem een heel seizoen kan spelen. We zullen ons moeten aanpassen aan elke wedstrijd om ons spel minder voorspelbaar te maken." De tijd dat het hele systeem om Tom Boon draaide, is voorbij.

De directie van Léopold heeft een hybride team samengesteld, wat de wedstrijdvoorspelbaarheid moet vergroten. Zeven of acht spelers (Boccard, Poncelet, Xavier, Onana, Englebert, Callewaert…) kunnen op verschillende posities spelen.

In het verleden heeft Tom Boon vaak de media-aandacht getrokken met zijn aanvallende spel. Tegelijkertijd is de verdediging, onder leiding van John Verdussen, al lange tijd het kenmerk van de ploeg aan de Adolphe Dupuich Avenue. "Vorig seizoen speelden we veel balbezithockey. We creëerden veel kansen. Maar we kregen ook te makkelijk tegendoelpunten. Dit seizoen, tegen Namur, waren we niet op ons best. Ze speelden een perfecte wedstrijd en profiteerden van elke zwakke plek. We toonden de juiste mentaliteit om de wedstrijd te winnen. In het moderne hockey val je samen aan. Je verdedigt samen. Dat begrijpen we goed."

Hoe kunnen we de meerwaarde van de komst van Vincent Vanasch, de beste doelman in de geschiedenis van het Belgische hockey, onvermeld laten? Hij bracht niet alleen zijn ambitie, zijn glimlach en zijn sticks mee. "Hij dwingt respect af met zijn uitstraling en zijn communicatieve vaardigheden in de verdediging. Hij brengt discipline. In bredere zin denk ik dat alle vier de nieuwe aanwinsten van zeer hoge kwaliteit zijn. Alles is beter. Dat zien we bij elke training."

Een club waar elk lid ondersteuning krijgt.

Gezien al deze kwaliteiten kan Léopold zich niets anders voorstellen dan een plek in de top vier, met de titel als doel. "Een plek in de top vier is het minimum. Daarna draait het om de details." Sinds 2019 zijn die details echter vaak misgegaan. "Vorig jaar presteerden we onder het niveau dat van ons verwacht werd," vervolgt de speler, die aan zijn vijfde seizoen in het rood-wit gestreepte shirt bezig is. "We verloren een finale (2025) na shoout-outs. We verloren in de halve finale in twee seizoenen waarin we volledig domineerden. Er werden te hoge verwachtingen van ons gesteld. Onze verdedigende strafcorners kostten ons vaak duur."

Gauthier Boccard is des te blijer met dit positieve sportieve momentum, aangezien hij niet alleen de rol van speler vervult bij Léopold. Met Jill Boon is hij sportdirecteur. Samen trekken zij de evolutionaire richtlijn uit voor alle categorieën jongeren (jongens en meisjes). "We zorgen niet alleen voor het eerste team in elke categorie. We willen dat iedereen zijn plek vindt, ongeacht zijn of haar niveau. Elk lid heeft recht op kwaliteitsvolle begeleiding", onderstreept degene die al drie maanden in functie is. "We zijn een maand geleden begonnen met onze missie ter plaatse. We hebben een solide basis gelegd zodat alle teams gestructureerd zijn.

We richten ons nu op trainingsschema's met thema's. Het idee is om de vooruitgang over maanden en jaren te kunnen volgen. We willen de te verwerven vaardigheden per leeftijdsgroep vaststellen. Het is een project voor lange termijn. We staan uiteraard in nauw contact met de coaches.

Mensen weer naar de tribunes lokken

Met andere woorden, hij woont op Léopold. Buiten het hockey werkt de voormalige olympisch, wereld- en Europees kampioen bij zijn bedrijf CCover met zijn twee partners, Arnaud Massaert en Laurent Chiampo. Hij kijkt ook naar zijn twee kinderen (Luca en Tommy) die voor de Watducks spelen. Tommy speelt in de U8. Luca heeft een stick en slaat alles wat beweegt. Zijn vrouw, Gloria Comerma, blijft zijn grootste steun. Op 35-jarige leeftijd is deze vader en echtgenoot niet van plan zijn stick aan de wilgen te hangen. Hij heeft plezier en een contract tot 2028. "Daarna zie ik wel hoe het met mijn lichaam gaat. En wat ik wil doen."

Hij hoopt dat de tribunes rond het veld tegen die tijd vol zullen zitten. Hij kijkt met spijt terug op de lage bezoekersaantallen. "Ik heb geen verklaring," zegt hij. "Ouders brengen doordeweeks al veel tijd door bij de club. Misschien willen ze hun zondag vrij hebben. De bond zou de redenering achter de wedstrijden op zondag om 15.00 uur misschien eens moeten heroverwegen. We zien bijvoorbeeld dat er op vrijdag meer mensen komen. Aan de andere kant moeten we ook niet verwachten dat er 10.000 mensen komen, zoals tijdens het WK in Wavre."