News detail

Jeff De Winter is ambitious about Braxgata: “We have what it takes to become champions”

21/04/2026 – 17:56

Jeff De Winter is bij Braxgata aan zijn vierde seizoen bezig en ook nu weer doet hij zijn status als sluipschutter alle eer aan. Voor de club uit Boom ligt een tweede opeenvolgende deelname aan de play-offs binnen handbereik. “We zijn ambitieus”, zegt De Winter. “We beschikken over een ploeg om kampioen te spelen, maar ook andere teams kunnen dat zeggen.”


Op zeer jonge leeftijd volgde Schotenaar Jeff De Winter zijn twee hockeyende oudere zussen naar Antwerp. De club – waar papa Bart ook nog enkele jaren voorzitter was – werd voor een groot deel zijn thuis. De nu 25-jarige De Winter doorliep er alle jeugdreeksen en hockeyde er tot en met het seizoen 2021-2022. “Mijn parcours bij Antwerp liep helemaal gelijk – tot hij in 2019 naar Oranje-Rood vertrok - met dat van mijn leeftijdsgenoot en huidige ploegmaat Thibeau Stockbroekx”, zegt De Winter. “Ook nu nog volg ik de resultaten van Antwerp op de voet. Eens je enkele seizoenen in Nationale 1 vertoeft, is het een lastige reeks om er weer uit te geraken. Op termijn hoop ik dat het hen lukt om opnieuw de stap naar de Eredivisie te zetten. De link met Antwerp is trouwens nog groot, want mijn vriendin Felice Theunissen speelt er in Dames 1.”


Toen Antwerp in het seizoen 2021-2022 naar Nationale 1 degradeerde, zat er voor De Winter – met de Young Red Lions had hij net het WK U21 in India achter de rug – niets anders op dan andere oorden op te zoeken.


“Er waren al eerder contacten met Braxgata en andere clubs”, zegt De Winter. “Het ambitieuze project van Braxgata sprak me wel aan. De sportieve factor speelde dus zeker een rol, maar ook op persoonlijk vlak was het een logische keuze. Ik kende al veel van die jongens en kwam er in een hechte groep vrienden terecht.”


De Winter moest twee seizoenen wachten alvorens hij met zijn club Europees hockey kon afdwingen. “Mijn eerste seizoen, 2022-2023, bij Braxgata was wat tegenvallend”, zegt de student Stedenbouw en Ruimtelijke Planning. “We kregen af te rekenen met wel wat blessures en eindigden pas op de achtste plaats. Een jaar later zaten we helemaal op schema voor de play-offs, maar moesten we op de laatste speeldag ‘het trauma van White Star’ verwerken. Nogmaals een les dat elke wedstrijd moet worden gespeeld.”


Vorig seizoen: derde plaats en EHL

Vorig seizoen was het dan wel prijs voor de jongens van Philippe Goldberg. Na verlies in de halve finale van de play-offs tegen Léopold won Braxgata de wedstrijd om de derde plaats, én het bijhorende EHL-ticket, van Watducks. In die laatste wedstrijd zorgde De Winter voor de openingstreffer. “We verloren die halve finale van de play-offs in de heenwedstrijd op eigen terrein (1-3)”, aldus De Winter. “Een dag later speelden we op Léopold wel een zeer goede wedstrijd, maar konden we het jammer genoeg niet meer rechttrekken. Die tweede wedstrijd tegen Léo gaf ons wel veel vertrouwen voor de match tegen Watducks. Met de overwinning tegen Watducks was ons hoofddoel, Europees hockey halen, bereikt. Voor Thomas Briels, Anton Van Biesen en Tanguy Clement betekende die match meteen ook een zeer mooi afscheid.”


In de voorronde van de Euro Hockey League in Barcelona haalde Braxgata het in oktober met 7-0 van het Schotse Western Wildcats, maar werd vervolgens met 5-0 verloren van de latere Europese kampioen, Kampong. “Aanvankelijk hadden we wel controle over de wedstrijd, maar op een bepaald moment had Kampong aan enkele minuten genoeg om drie keer te scoren. Dat was een les in efficiëntie op het hoogste niveau. Al bij al werd Barcelona een toffe ervaring en een goede kennismaking met Europees hockey.”


Geen ‘White Star-scenario’

Braxgata lonkt nu naar een nieuw Europees avontuur. De Winter bekijkt het stap voor stap. Eerst moet die plek in de play-offs nog definitief worden afgedwongen. “Er zit heel veel kwaliteit in onze kern. Toch is het soms nog, zoals recent die 3-0-nederlaag op Léopold, niet goed genoeg. Zeker in de play-offs is het niet voldoende om driekwart van de wedstrijd goed te zijn. We moeten van de eerste tot de laatste minuut bij de les zijn. We hebben in ieder geval het materiaal om kampioen te worden, maar ook andere teams kunnen dat zeggen. We eindigen de reguliere competitie met een thuismatch tegen Pingouin. We willen voor die match al zeker zijn van een plaats in de play-offs. Kwestie van een ‘White Star-scenario’ te vermijden (lacht).”


Dat De Winter belangrijk is voor Braxgata bewijzen de cijfers. Elk jaar is hij goed voor een flink aantal doelpunten en samen met Loïck Luypaert is hij de strafcornerspecialist van dienst.


“Het feit dat ik regelmatig scoor, wil zeggen dat de ploeg goed draait”, zegt hij. “Mijn voornaamste kwaliteit? Ik denk dat ik als spits goed aanvoel waar ik moet staan. Verder is het natuurlijk een voordeel om op strafcorner twee wapens te hebben. Zo blijft het voor het verdedigende team altijd gissen naar onze aanpak.”


Blaak, Goldberg en Luypaert

Het wordt dus nog uitkijken naar de prestaties van Braxgata in deze cruciale fase van de competitie. Zo wil Pirmin Blaak zijn geweldige carrière graag met een prijs afsluiten. Naast en op het terrein werken Philippe Goldberg en Loïck Luypaert al vele jaren aan het Braxgata-project. Goldberg is aan zijn tiende (!) seizoen als T1 van Braxgata bezig, kapitein Luypaert was zelfs een seizoen eerder al van de partij. Na omzwervingen bij Herakles, Dragons en Kampong keerde Luypaert in 2015 terug naar zijn thuisclub.


“Dat zijn iconen van de club”, zegt De Winter. “Met zijn no-nonsense aanpak is Loïck de natuurlijke leider binnen de groep. En als echte Hollander draagt natuurlijk ook Pirmin op dat vlak meer dan zijn steentje bij (lacht). Phil is dan weer een tactische sterke coach die input vanuit de groep zeer belangrijk vindt. Iedereen voelt zich betrokken en dat geeft een goed gevoel.”


Sterkste verdediger in eigen ploeg

Tot slot vragen we aan De Winter wie de strafste verdediger is die hij in de Carlsberg 0.0 Hockey League al tegenkwam. “Die kom ik wekelijks op training tegen… Als spits ondervind ik op training hoe lastig het is om voorbij Arthur Van Doren te geraken en dat is dus ook voor mij een enorme troef. Arthur is niet alleen een geweldige hockeyer, hij maakt ook de spelers rondom zich beter. Dát zijn de kwaliteiten van een wereldtopper.”


Werner Thys

+ + +


Jeff De Winter se montre ambitieux avec Braxgata : « Nous avons les atouts pour devenir champions.

Jeff De Winter en est à sa quatrième saison chez Braxgata et, une fois de plus, il fait honneur à sa réputation de buteur de fond de filet. Pour le club de Boom, une deuxième participation consécutive aux play-offs est à portée de main. « Nous sommes ambitieux », déclare De Winter. « Nous avons une équipe capable de remporter le titre, mais d'autres équipes peuvent en dire autant. »


Dès son plus jeune âge, Jeff De Winter, originaire de Schoten, a suivi ses deux sœurs aînées, joueuses de hockey, à Anvers. Le club – dont son père Bart a d'ailleurs été président pendant quelques années – est en grande partie devenu son second foyer. Aujourd’hui âgé de 25 ans, De Winter y a gravi tous les échelons des équipes de jeunes et y a joué jusqu’à la saison 2021-2022. « Mon parcours à Anvers a suivi exactement le même chemin – jusqu’à son départ pour Oranje-Rood en 2019 – que celui de mon camarade du même âge et actuel coéquipier Thibeau Stockbroekx », explique De Winter. « Aujourd’hui encore, je suis de près les résultats d’Antwerp. Une fois qu’on a passé quelques saisons en Nationale 1, c’est une division difficile à quitter. À terme, j’espère qu’ils réussiront à remonter en Eredivisie. Le lien avec Antwerp reste d’ailleurs fort, car ma petite amie Felice Theunissen y joue en Dames 1. »


Lorsque l'Antwerp a été relégué en Nationale 1 lors de la saison 2021-2022, De Winter – qui venait de disputer la Coupe du monde U21 en Inde avec les Young Red Lions – n'a eu d'autre choix que de chercher un nouveau défi ailleurs.


« Il y avait déjà eu des contacts avec Braxgata et d’autres clubs », explique De Winter. « Le projet ambitieux de Braxgata m’a séduit. L’aspect sportif a donc certainement joué un rôle, mais c’était aussi un choix logique sur le plan personnel. Je connaissais déjà beaucoup de ces gars et j’ai intégré un groupe d’amis très soudé. »


De Winter a dû attendre deux saisons avant de pouvoir disputer une compétition européenne avec son club. « Ma première saison, en 2022-2023, à Braxgata a été quelque peu décevante », explique cet étudiant en urbanisme et aménagement du territoire. « Nous avons dû faire face à pas mal de blessures et n’avons terminé qu’à la huitième place. Un an plus tard, nous étions en bonne voie pour les play-offs, mais nous avons dû surmonter « le traumatisme de White Star » lors de la dernière journée. Encore une fois, cela nous a appris qu’il faut jouer chaque match. »


La saison dernière : troisième place et EHL

La saison dernière, les garçons de Philippe Goldberg ont enfin décroché le titre. Après leur défaite en demi-finale des play-offs contre Léopold, Braxgata a remporté le match pour la troisième place, et le ticket pour l'EHL qui allait avec, face à Watducks. Lors de ce dernier match, c'est De Winter qui a inscrit le premier but. « Nous avons perdu cette demi-finale des play-offs lors du match aller à domicile (1-3) », explique De Winter. « Le lendemain, nous avons livré un très bon match à Léopold, mais nous n’avons malheureusement pas pu renverser la situation. Ce deuxième match contre Léo nous a toutefois donné beaucoup de confiance pour la rencontre contre Watducks. Grâce à cette victoire contre Watducks, notre objectif principal, à savoir la qualification pour les compétitions européennes de hockey, a été atteint. Pour Thomas Briels, Anton Van Biesen et Tanguy Clement, ce match a également constitué un très bel adieu. »


Lors des éliminatoires de l'Euro Hockey League à Barcelone en octobre, Braxgata s'est imposé 7-0 face aux Western Wildcats écossais, mais s'est ensuite incliné 5-0 face à Kampong, futur champion d'Europe. « Au début, nous contrôlions bien le match, mais à un moment donné, il n'a fallu que quelques minutes à Kampong pour marquer trois buts. Ce fut une leçon d'efficacité au plus haut niveau. Dans l'ensemble, Barcelone a été une expérience formidable et une bonne initiation au hockey européen. »


Pas de « scénario White Star »

Braxgata lorgne désormais vers une nouvelle aventure européenne. De Winter préfère y aller étape par étape. Il faut d'abord s'assurer définitivement cette place en play-offs. « Notre effectif regorge de qualité. Pourtant, cela ne suffit pas toujours, comme lors de notre récente défaite 3-0 à Léopold. En tout cas, en play-offs, il ne suffit pas d’être bon pendant les trois quarts du match. Nous devons rester concentrés de la première à la dernière minute. Nous avons en tout cas les moyens de devenir champions, mais d’autres équipes peuvent en dire autant. Nous terminons la saison régulière par un match à domicile contre Pingouin. Nous voulons être sûrs d’avoir une place en play-offs avant ce match. Il s’agit d’éviter un « scénario White Star » (rires). »


Les chiffres montrent bien à quel point De Winter est important pour Braxgata. Chaque année, il marque un nombre considérable de buts et, avec Loïck Luypaert, il est le spécialiste des PC de l'équipe.


« Le fait que je marque régulièrement signifie que l'équipe fonctionne bien », dit-il. « Ma principale qualité ? Je pense qu'en tant qu'attaquant, j'ai un bon sens de l'orientation sur le terrain. De plus, c'est bien sûr un avantage d'avoir deux options sur les corners. Ainsi, l'équipe adverse ne sait jamais vraiment à quoi s'attendre de notre part. »


Blaak, Goldberg et Luypaert

Il faudra donc suivre de près les performances de Braxgata dans cette phase cruciale du championnat. Pirmin Blaak, quant à lui, aimerait bien conclure sa formidable carrière par un titre. En coulisses et sur le terrain, Philippe Goldberg et Loïck Luypaert travaillent depuis de nombreuses années au projet Braxgata. Goldberg en est à sa dixième (!) saison en tant que T1 de Braxgata, tandis que le capitaine Luypaert était déjà de la partie une saison plus tôt. Après des passages chez Herakles, les Dragons et Kampong, Luypaert est revenu dans son club d'origine en 2015.


« Ce sont des figures emblématiques du club », déclare De Winter. « Avec son approche pragmatique, Loïck est le leader naturel du groupe. Et en vrai Néerlandais, Pirmin apporte bien sûr lui aussi sa pierre à l'édifice dans ce domaine (rires). Phil, quant à lui, est un entraîneur très doué sur le plan tactique qui accorde une grande importance à l'avis du groupe. Tout le monde se sent impliqué, et cela crée une bonne ambiance. »


Le défenseur le plus solide de son équipe

Pour finir, nous demandons à De Winter qui est le défenseur le plus redoutable qu’il ait déjà affronté dans la Carlsberg 0.0 Hockey League. « Je le croise chaque semaine à l’entraînement… En tant qu’attaquant, je constate à l’entraînement à quel point il est difficile de passer Arthur Van Doren, et c’est donc aussi un atout énorme pour moi. Arthur n’est pas seulement un excellent joueur de hockey, il rend aussi les joueurs autour de lui meilleurs. Voilà les qualités d’un joueur de classe mondiale. »

Other news

Highlights(FR) Men: Oree 5 - 2 Racing

21/04/2026 – 17:52

Highlights(FR) Women: Oree 1 - 1 Racing

21/04/2026 – 17:50

pre game interview - Watducks

17/04/2026 – 23:25

Highlights(FR) Women: Watducks 8 - 2 Wellington

14/04/2026 – 20:16

Partners

Top